Thomas Preining staat bewust stil bij succes: ‘Mijn DTM-missie is nog niet voorbij’

Twee DTM-titels in vier jaar tijd: Thomas Preining (A/Manthey) mocht tijdens de seizoensfinale op de Hockenheimring voor de tweede keer de DTM-trofee in ontvangst nemen. Eerder werd hij in 2023 al tot kampioen gekroond. Na een zenuwslopend weekend met talrijke positiewisselingen en spannende momenten stelde de Porsche-fabriekscoureur de titel veilig met een derde plaats in de laatste race van het seizoen. In dit interview vertelt de 28-jarige Oostenrijker, die overigens een belangrijke periode met veel succes in de karting voor het Nederlandse TKP van Ton Vink en met motoren van JvD Tuning reed, over de emoties na zijn succes, zijn ontwikkeling als coureur en een verrassend telefoontje van Dr. Wolfgang Porsche.

Je was vastbesloten om bewuster stil te staan bij het winnen van je tweede DTM-titel en er echt van te genieten. Is dat gelukt?

De taferelen in het Motodrom na de race, samen met Maro Engel en Marco Wittmann, zal ik nooit vergeten. Dat tienduizenden mensen voor je juichen, is een ervaring die maar heel weinig mensen mogen meemaken. In de media wordt de relatie tussen Maro, Marco en mij vaak als gespannener voorgesteld dan die in werkelijkheid is. Waarschijnlijk zullen we niet met z'n allen samen op vakantie gaan, maar we kunnen goed met elkaar overweg en hebben veel respect voor elkaar. Ik wist natuurlijk dat ze op dat moment allebei liever zelf op de hoogste trede van het podium hadden gestaan. Dat maakt mijn respect voor hen alleen maar groter, net als het feit dat ze sportief bleven en me feliciteerden. Ik denk dat dit soort momenten een goed voorbeeld zijn voor de volgende generatie coureurs.

Hoe kwam het tot de uitwisseling van helmen met Marco Wittmann?

Het verzamelen van helmen is een van mijn passies. Dat is uiteraard iets duurder dan bij voetballers, die shirts ruilen. Maar zulke aandenkens zijn tijdloos. Als je jaren later naar je verzameling kijkt, herinner je je de mooie en minder mooie momenten met je rivalen. Toen Marco Wittmann in 2014 zijn eerste DTM-titel won, reed ik zelf nog in de karts. Om twaalf jaar later kampioen te worden, met Marco als een van mijn grootste rivalen, vervolgens helmen uit te wisselen en zijn respect te hebben verdiend, is ongelooflijk. Coureurs als Marco Wittmann en René Rast waren grote voorbeelden voor mij. Zij hebben precies bereikt waar ik vroeger van droomde.

Van welke felicitaties was je bijzonder blij?

Ik heb honderden berichten ontvangen. Dr. Wolfgang Porsche belde me direct nadat ik de titel had gewonnen, nog voordat de persconferentie in Hockenheim plaatsvond. Niet omdat ik hem nog geld schuldig ben voor een auto, maar om me te feliciteren (lacht). Hij is een grote DTM-fan en het is natuurlijk heel bijzonder wanneer hij persoonlijk contact met je opneemt. We hebben regelmatig contact, ook op moeilijke momenten. Zo had hij bijvoorbeeld mooie woorden voor me na onze uitvalbeurt tijdens de 24 uur van de Nürburgring. Ook was ik erg blij met felicitaties van voormalige DTM-kampioenen als Mattias Ekström, Timo Scheider en René Rast.

De race op zaterdag in Hockenheim verliep bijzonder tumultueus. Direct na de start schoot je even van de baan, waardoor je veel plaatsen verloor. Wat gaat er op zo'n moment door je heen?

Het plan was eigenlijk om zo veel mogelijk gevechten te vermijden en voldoende ruimte te houden tussen mij en de andere auto's. Toch had ik in de eerste twee ronden meerdere keren contact met andere coureurs. Enerzijds wilde ik zo weinig mogelijk risico nemen. Anderzijds was het voor mij duidelijk dat ik voorin moest finishen en niet als dertiende kon eindigen. Dat was een lastige situatie. Bovendien wil je elk seizoen natuurlijk afsluiten met een goed resultaat tijdens de finale. Daardoor was iedereen iets agressiever. De rode vlaggen hielpen me om in mijn hoofd de knop om te zetten en opnieuw te beginnen. Maar uiteindelijk hoort het bij mijn werk als coureur om snel met zulke situaties om te gaan en onder druk de juiste beslissingen te nemen.

Hoe voelde je je na die ervaringen toen je zondag aan de laatste race begon?

Het hele weekend was ongelooflijk intens. De zaterdag maakte me opnieuw heel duidelijk dat één moment van onoplettendheid je race in een seconde kan beëindigen. Ik begon de race op zondag vanaf de zevende plaats. Vanaf die positie kan er ontzettend veel gebeuren waarop je zelf geen invloed hebt. Je speelt voortdurend allerlei scenario's in je hoofd af: wat kan er misgaan en waar kan het gevaarlijk worden? Dat is mentaal veel vermoeiender dan wanneer je gewoon voluit kunt gaan met als doel de race te winnen. Daarom ben ik ontzettend blij dat het uiteindelijk is gelukt.

Hoe heeft Thomas Preining als coureur zich ontwikkeld tussen zijn eerste titel in 2023 en deze tweede titel?

Ik denk dat ik als coureur completer ben geworden. Vooral in de regen en onder wisselende omstandigheden heb ik grote vooruitgang geboekt. Mijn team en ik hebben enorm veel tijd geïnvesteerd in onze ontwikkeling. Ook mijn starts zijn beter geworden. Het spreekt voor zich dat ervaring helpt, vooral in de titelstrijd en bij het nemen van moeilijke beslissingen. Een goed voorbeeld daarvan was de chaotische race op zondag op de Sachsenring. In zulke situaties is het cruciaal om geen fouten te maken, straffen te voorkomen en toch zo veel mogelijk punten te scoren. Van buitenaf lijkt dat vaak eenvoudiger dan het in werkelijkheid is. Het is mooi om te zien dat al het werk en de voorbereidingen hun vruchten hebben afgeworpen.

In elk van je vijf DTM-seizoenen ben je in de top vijf van het kampioenschap geëindigd. Waarom ligt de DTM je zo goed?

Het format past bij mij. Ik zou zeggen dat ik sterk ben in de kwalificatie. Een goede startpositie is een groot voordeel in de sprintraces van de DTM. Daarnaast zijn er veel felle gevechten om posities en onderlinge duels, en dat ligt me bijzonder goed. De starts verlopen vaak hectisch. Je moet je auto goed positioneren en nauwkeurig inschatten wanneer je welk risico kunt nemen. Dat is tegenwoordig absoluut een van mijn sterke punten. Een andere belangrijke factor is de samenwerking met Manthey. We werken nu vier jaar samen, blijven ons ontwikkelen en raken steeds beter op elkaar ingespeeld. Inmiddels kennen we elkaar zo goed dat een simpele blik voldoende is om elkaar te begrijpen. Dat maakt alles een stuk eenvoudiger.

Je bent een van de slechts acht coureurs die minstens twee DTM-titels hebben gewonnen. Hoe voelt dat?

Het is een ongelooflijk voorrecht. Als iemand me tien jaar geleden had verteld dat ik ooit DTM-kampioen zou worden, had ik diegene waarschijnlijk uitgelachen. Mijn carrière leek toen bijna voorbij. Nu ben ik meervoudig DTM-kampioen. Toch ben ik pas 28 jaar en is mijn DTM-missie nog niet voorbij. Het zou natuurlijk fantastisch zijn om ooit een derde titel te winnen. Ik hoop echt dat Porsche, Manthey en ik samen een manier vinden waarop ik ook in de toekomst in de DTM kan blijven rijden.

De ADAC heeft zijn opleidingsprogramma voor jonge coureurs opnieuw vormgegeven met ‘Road to DTM’. Hoe belangrijk is het om jong talent in de autosport te ondersteunen?

De ontwikkeling van jonge coureurs is ontzettend belangrijk, en niet alleen in de autosport. Het is echter de essentie van zo'n dure sport. Op een bepaald moment kun je de volgende stap in je carrière vaak niet meer zelf financieren. Helaas verliezen we daardoor veel getalenteerde coureurs. Dat is mijzelf ook bijna overkomen. Mijn carrière kreeg een nieuwe kans dankzij de steun van de familie Lechner en het Porsche Junior-programma. Daarom vind ik ‘Road to DTM’ een geweldig initiatief, waarmee de ADAC zijn opleidingsprogramma voor jonge coureurs nog sterker kan ondersteunen.

Kalender 2027

23.04.–25.04.2027

Red Bull Ring (A) presented by VKB-Bank

07.05.–09.05.2027

Motorsport Arena Oschersleben

18.06.–20.06.2027

Dekra Lausitzring

02.07.–04.07.2027

Norisring

06.08.–08.08.2027

Zandvoort (NL)

20.08.–22.08.2027

Nürburgring

24.09.–26.09.2027

Sachsenring

08.10.–10.10.2027

Hockenheimring Baden-Württemberg