Oude liefde roest niet, ook in de F1: "Het falen van McLaren is pijnlijk, maar..."

Met pijn in zijn hart kijkt Mika Hakkinen naar zijn oude F1-team McLaren, waarmee hij zijn grote successen behaalde. Het team uit Woking behaalde in F1 2015 slechts 27 punten en had alleen Manor achter zich. Een slechte start van het nieuwe tijdperk McLaren-Honda. De Fin die in 1998 en 1999 zijn wereldtitels met de Britse renstal won, geeft ruiterlijk toe dat het een lastige periode is in de hoogste klasse van de autosport voor McLaren.

Toch ziet de voormalig F1-coureur de toekomst positief voor het Britse team, zo vertelt hij tegen het Engelse Autosport: "Natuurlijk is het pijnlijk om naar te kijken, want iedereen spreekt over de mislukking. Het is veeleisend. McLaren had dit jaar een slecht seizoen, toch zie ik het niet als het einde van de wereld. Het is een groot team en er werken een aantal fantastische mensen. Ik weet zeker dat met de juiste positieve mentaliteit en positief denken, ze over de problemen komen en opnieuw succes behalen. Dit is niet het einde van McLaren. Dit is het begin van McLaren.”

Het vertrouwen van Mika Hakkinen in de toekomst van McLaren licht de coureur dan ook toe: “Het is een nieuwe relatie die ze hebben met een nieuwe motorfabrikant. Dit is een test om te zien hoe ze samen over de problemen heen komen en richting geven aan de uitdagingen in de toekomst. Wanneer je nieuwe dingen leert, maak je fouten en die fouten maken je wijzer en kunnen je beter van worden.”

De successen van het team uit Woking uit het verleden en de benadering van het McLaren ten opzichte van het racen, gaat er voor zorgen dat zijn oude team er boven opkomt denkt Mika Hakkinen: “Doen ik daar racete, analyseerde ze alle details zorgvuldig en dat is wat hen groot gemaakt heeft. Ik weet zeker dat met de coureurs die ze hebben en de ervaring van het team, dat ze weten hoe ze er moeten komen. Toen ik daar zat, duurde het analyseren van jezelf jaren, het werken met je team, het begrijpen waar de problemen zitten en hoe we kunnen winnen, hoe we beter kunnen zijn, waar we beter kunnen zijn. Toen de overwinningen kwamen waren we rustig en verenigd, hadden we meer vertrouwen en geloofden we meer dan ooit in ons zelf.”