Neel Jani: "Iedereen is blij voor Toyota, maar het was uiteindelijk geen race. Het was een processie!"

Rebellion LMP1-coureur Neel Jani heeft de 24 Uur van Le Mans 2018 de meest saaie van zijn tien deelnames genoemd. De coureur die de legendarische wedstrijd met Porsche in het verleden won, zag Toyota met overmacht winnen. De Japanners waren een klasse apart ten opzichte van de privéteams.



Het Zwitserse/Engelse team moest het doen met derde derde en vierde plek, waarbij de Rebellion RB13 respectievelijk 12 en 13 ronden moest toegeven op de winnende Toyota met Fernando Alonso. Jani die de auto deelde met Bruno Senna en Andre Lotterer vond het maar een vervelende race met het tempoverschil met de Japanse auto.

“Op een vrije ronde met nul verkeer, zitten we misschien twee seconden van ze af, maar het probleem is het verkeer waar de hybrids zoveel meer flexibel zijn om in te halen”, legt de Zwitser uit aan het Engelse Autosport. “Onze verdeling over de snelste ronden en ons gemiddelde is groot, hun spreiding is veel kleiner, omdat ze flexibel kunnen zijn met hoe ze de auto’s op het rechte stuk in halen.”

“Het was de meest saaie race die ik tot nu toe heb gedaan. We hadden ongelooflijk spannende races in de afgelopen vijf jaar, dus is het oké om op een gegeven moment een saaie te hebben. Iedereen is blij voor Toyota, maar het was uiteindelijk geen race. Het was een processie.”

Met het verkeer kon het verschil tussen de Toyota en de Rebellion tot maar liefst 10 seconden per ronde oplopen. “De LMP2 zijn beter op snelheid”, zegt de coureur. “Ze haalden ons weer in aan het einde van de rechte stukken. Je raakt gefrustreerd, zoals je op de snelweg bent. Dat is wat het zo lastig voor ons maakte. We konden 10 of 12 seconden per ronde verliezen, als we pech hadden, als we geluk hadden 3 of 4. We hebben meer topsnelheid nodig, dat is wat ons competitief maakt.”

Door het incident wat zijn teamgenoot Andre Lotterer bij de start had en een aantal andere problemen kon Jani het met zijn teamgenoten de zusterauto niet lastig maken. Een probleem was dat de deur niet meer dicht kon, waardoor de Zwitser een zesvoudige stint moest rijden.

“Aan het einde konden we de deur niet meer sluiten, dus bleef ik de laatste 3 uur in de auto”, onthulde Jani. “Daarna hadden we een langzaam leeglopende band, dus daarvoor moest ik weer binnenkomen. Na de langzaam leeglopende band hadden we geen banden meer over. Dus moesten we de medium er op zetten, wat niet goed is voor de koele condities. Maar het was niet dat we tegen elkaar konden racen, of op elkaar konden jagen. Het was aan het einde wie de meeste geluk had. Helaas was het geluk niet aan onze kant.”