Zandhappen voor Erik van Loon: "Duinen van het kaliber Twin -Towers"

Toen ze dinsdagochtend hun tent uit kropen kregen Erik van Loon en Marc Wams een heel bijzonder schouwspel voorgeschoteld. Regen! En dat in de, volgens de folders van de plaatselijke VVV, droogste woestijn ter wereld. Die folders kunnen dus de prullenbak in. Maar de volgende koude douche was er één van een zwaarder kaliber. De jury van de Dakar Rally werd maandagavond overspoeld door klagende deelnemers die allemaal vonden dat ze een legitieme reden hadden om op stage 5 bij CP2 de route te verlaten. Nog maar eens een nachtje juryberaad met als gevolg, jawel hoor, weer een totaal nieuw algemeen klassement. Tot hun grote verbazing kregen Erik en Marc nu ook een straf van 200 uur aan de broek. En dat ondanks het feit dat zij weldegelijk de proef uitgereden hebben die nacht. Het klassement van gisteren kan dus in dezelfde prullenbak als de locale folder.

Sebastian Metz, bij afwezigheid van Stephan Henrard voorruit geschoven als teammanager, is natuurlijk op de bres gesprongen voor Team Van Loon, maar heeft nog steeds geen opheldering betreffende deze drastische penalty. Als we meer nieuws hebben komen we hier zeker op terug. Coureur Van Loon bleef gelukkig erg rustig onder deze verwarrende en erg frustrerende ontwikkelingen. Hij heeft ondertussen al zoveel onheil over zich heen gehad in deze rally dat niets hem meer van zijn stuk lijkt te brengen. Dat is natuurlijk de beste houding, want "the race goes on" en dan is er absoluut geen tijd voor afleidingen.

Eric en Marc gingen gisteren voortvarend van start op alweer de tiende stage. Op CP1 hadden ze al een plaatsje winst geboekt en kwamen als 18e door. Vervolgens viel het duo ver terug. Wat was er gebeurd. “Direct na de start kregen we duinen voorgeschoteld van het kaliber ‘Twin-Towers’, grapte Van Loon. “Links en rechts zaten diverse deelnemers vast die de top niet konden halen. En ik koos natuurlijk weer net het verkeerde deel van de duin. Zo zacht als boter. Graven dus. Eén komt nooit alleen dus onze linker hydraulische lift ging maar een stukje uit en daarna niet meer terug in zijn huis, balen! Onnodig tijdverlies en gedoemd tot achtervolgen. We hebben veel in het stof gereden, maar wel goed en constant. Ik ben nog een keer uit de auto geweest voor een losse luchtleiding en we hebben een paar keer de weg moeten zoeken, maar verder geen noemenswaardige problemen. Het was een mooie route in een schitterende omgeving.”

“Het was een moeilijke proef", vertelde Marc Warms. "Veel afwisselende terreinomstandigheden en diverse sporen om uit te kiezen. Veel richtingsveranderingen en lastige WPM's. Dat staat voor Way Point Masque. In het Nederlands, coördinaten die pas binnen een straal van drie kilometer op het beeldscherm van je GPS verschijnen. Ik ben blij dat we deze lastige stage achter de rug hebben.”