Denkt Tom Coronel dan toch aan een top-auto: 'Het zou best een keer leuk zijn om..."

Het was hard werken voor The Beast in de derde etappe van de Dakar 2021. En dus ook voor Tim en Tom Coronel. In de lus van 403 km bij Wadi Ad-Dawasir kregen ze te maken met een bijzonder gevarieerd landschap, dat het uiterste vergde van mens en machine. “We zeuren wel eens, maar hier komen we voor”, zei Tom. “Dit is the real thing.”



Voor Tim en Tom was het, zoals ze zelf zeggen ‘een topdag’, maar onderweg kwamen ze wel een boel ellende tegen. De vrachtauto van Maurik van den Heuvel die ondersteboven in een duinpan lag, de Toyota van Bernhard ten Brinke op z’n kant na over de kop te zijn gaan. Geen zaken waar je vrolijk van wordt, zeker niet als je nog een eind moet. “We hebben zelf ook twee keer een waarschuwing gehad”, vertelde Tim. “De duinen waren echt grote jongens, waar je giga hard omhoog moest trappen om boven te komen. En aan de andere kant weer super steil naar beneden. Die afstappen waren echt heftig. Iets te laat en je wordt gelanceerd. We zijn twee keer op de neus geland. Ging goed gelukkig, maar daarna ben ik toch maar iets meer schuin naar boven gereden. De trucks kunnen dat niet, maar wij wel. Het is wel tegennatuurlijk, omdat je opzij moet kijken om overzicht te hebben in plaats van vooruit.”

Andere stukken waren juist heel snel, maar ook heel gemeen. “Het navigeren was lastig, en de snelheid maakte het nog lastiger”, aldus Tom. “Ik heb een klein foutje gemaakt, maar dat had niet veel invloed. Geeft ook niet, want wij rijden ook voor het verhaal. We hebben een gave auto, zelfgebouwd, maar daarmee kunnen we niet meedoen voor de competitie. Als wij ons ding doen, doen we lekker mee in de subtop, maar op snelheid leggen we het af - terwijl we vandaag toch een paar keer de 160 hebben aangetikt, maar dan stuitert The Beast wel alle kanten op. Het zou best een keer leuk zijn om voor de top, voor de competitie, mee te doen met een vette auto. Dan moeten we wel stoppen met filmen onderweg enzo, maar ik geloof dat we met onze ervaring best voor de top 10, 15 mee zouden kunnen doen.”

Voorlopig blijft de top 20 het doel. Met de 33ste plaats in de etappe, op 57 minuten van dagwinnaar Nasser Al-Attiyah, waren Tim en Tom niet ontevreden. “Wij rijden nog”, lachte Tim. “Dat kan niet iedereen zeggen. Het was een prachtige dag. Wij zijn content.”